Είναι εκείνοι οι άνθρωποι που δε θα σου τραβήξουν αμέσως την προσοχή. Εκείνοι που την πρώτη φορά -ίσως και τη δεύτερη- που θα τους δεις δε θα σου κάνουν κάποια ιδιαίτερη εντύπωση. Δε μιλούν ακατάπαυστα, δε θέλουν να είναι το κέντρο της προσοχής, δεν παλεύουν να σε μαγέψουν. Κι όμως, τα καταφέρνουν αργά και σταθερά, με το δικό τους ξεχωριστό τρόπο.
Γιατί, όσο κι αν προκαλούν αντιδράσεις με χαρακτηρισμούς όπως ξενέρωτοι και φλώροι από άτομα που θεωρούνται πιο κοινωνικά και ''φυσιολογικά'', αυτοί οι άνθρωποι είναι ξεχωριστοί. Και ακριβώς γι'αυτό προκαλούν και αντιδράσεις. Το φοβόμαστε το διαφορετικό. Αλλά, ταυτόχρονα, το αναζητάμε κιόλας. Κι επειδή επικρατεί αυτός ο διχασμός μέσα τους, προσπαθούν να το μεταφέρουν και στους ήσυχους, τους Άλλους, τους εξωγήινους. Κάπως έτσι θα σε κάνουν να νιώσεις. Κι εδώ έρχεται ο δύσκολος δικός σου ρόλος ήσυχε άνθρωπε. Να μην πτοηθείς από αυτά που θα σου πουν. Να μην αλλάξεις για χάρη τους, να μη σκεφτείς καν να αλλάξεις. Εδώ δεν υπάρχει σωστό και λάθος. Υπάρχει μόνο αυτό που κάνει εσένα να αισθάνεσαι όμορφα. Και ποιος είναι δηλαδή αυτός ο κάθε ''φυσιολογικός'' που θα σου πει ότι πρέπει να γίνεις κι εσύ σαν αυτόν; Ευτυχώς δεν πρόκειται για κάτι που ορίζει εκείνος και ευτυχώς δεν έχουν όλοι εκεί έξω τόσο μικρό μυαλό. Δεν έφερες και το τέλος του κόσμου επειδή δε χοροπηδάς σαν κατσίκι όπου βρεθείς κι όπου σταθείς ή επειδή δε θες να ανοίξεις κουβέντα με τον καθένα στο δρόμο. Μπράβο σε αυτούς που το κάνουν επειδή το γουστάρουν, αλλά εξίσου μπράβο σε αυτούς που δεν το κάνουν επειδή δεν το γουστάρουν. Και σε αυτούς αξίζει ένα πολύ πιο δυνατό μπράβο, με δύναμη ικανή να καλύψει όλα τα υπόλοιπα, ''φυσιολογικά'' σχόλια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου