Η ανοησία της εκδίκησης

''Η εκδίκηση είναι πάντα η αδύναμη ευχαρίστηση των ρηχών και στενών μυαλών''. 

Δεν το λέω εγώ, το λέει ο αγαπητός Decimus Iunius Iuvenalis, ένας από τους σπουδαιότερους Ρωμαίους ποιητές σατιρικής ποίησης. Πώς να το κάνουμε, οι αρχαίοι πάντα ήξεραν κάτι παραπάνω. Εσύ ο εκδικητικός λοιπόν, που βράζει το αίμα σου και διψάς για εκδίκηση για μικρές αλλά και μεγάλες αιτίες, άνοιξε καλά τα μάτια σου και διάβασε, γιατί εσένα αφορά.

Κάθε φορά που κάποιος σου κάνει κάτι κι εσύ αποφασίζεις να τον πληρώσεις με το ίδιο νόμισμα, ξέρεις ποια επίθετα μου έρχονται στο μυαλό πολύ πριν το εκδικητικός; Ηλίθιος. Μικρόψυχος. Ανεπαρκής. Ανασφαλής. Αδύναμος. Εγωιστής. Και όλα αυτά συνοψίζονται στη λέξη ''λίγος''. Τώρα θέλω να μαντέψεις. Ποιος μπορεί να θέλει στη ζωή του έναν άνθρωπο τόσο ''λίγο''; Ακριβώς, κανείς. Θα συμβιβαστεί μία, δύο, τρεις φορές και μετά θα σε εγκαταλείψει. Κι ευχαριστώ να λες που σε άντεξε για τόσο. Φαντάζομαι όμως πως δε θες να μείνεις μόνος στη ζωή σου. Γι'αυτό μάλλον ήρθε η ώρα να αναθεωρήσεις. Να σκεφτείς πως αυτοί που σου φέρθηκαν άσχημα και σε πλήγωσαν ήταν οι ίδιοι ''λίγοι''. Και αφού, λογικά δε θες να είσαι όμοιός τους, τότε γιατί προσπαθείς να τους μοιάσεις; Αυτοί έκαναν ήδη τις επιλογές τους. Καιρός να κάνεις κι εσύ τις δικές σου. Επιλογές που πρέπει να μην τους αφορούν πια. Γιατί ούτε εσύ θες ''λίγα'' άτομα στη ζωή σου. Μην τους συγχωρήσεις αν δε θες, κανείς δε σε αναγκάζει. Αλλά, μη νομίσεις πως η εκδίκηση θα σε κάνει να νιώσεις καλύτερα ή ότι θα πετύχεις κάτι. Το μόνο που θα πετύχεις είναι να δείξεις ότι δεν ήσουν ικανός για τίποτα παραπάνω.