Αυτοπεποίθηση

Ορισμός : Η απόλυτη πίστη προς τον εαυτό και τις ικανότητες μας. 

Σωστός ορισμός: Το χαρακτηριστικό εκείνο που λείπει από αυτούς που το αξίζουν πραγματικά, αλλά φτάνει και περισσεύει σε αυτούς που δεν το αξίζουν.


Έχει γίνει αντικείμενο πολλών συζητήσεων μου με γνωστούς και φίλους τον τελευταίο καιρό. Πολλές και διαφορετικές απόψεις, άλλες πιο ήπιες, άλλες πιο κυνικές και αιχμηρές. Η δική μου ανήκει στις δεύτερες. Ας τα πάρουμε από την αρχή λοιπόν. Γιατί κάποιος που φαινομενικά έχει τα πάντα δεν μπορεί να τα βρει με τον εαυτό του; Και γιατί αυτός που δεν έχει τίποτα νιώθει ότι μπορεί να κατακτήσει τον κόσμο; 

Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα δεν είναι καθόλου περίπλοκη. Για την ακρίβεια, είναι απίστευτα κλισέ. ''Όλα είναι μέσα στο μυαλό''. Το περίπλοκο είναι ο τρόπος με τον οποίο αλλάζουν αυτά που έχεις μέσα στο μυαλό σου. Οι συγκυρίες και τα γεγονότα δεν παίζουν, τελικά, τόσο μεγάλο ρόλο όσο θα νόμιζε κανείς. Πάνω απ'όλα πρέπει να δουλέψεις με τον εαυτό σου. Και δεν υπάρχει πιο σκληρό υλικό για να επεξεργαστείς από τον εαυτό σου. Μέσα από αυτή την επεξεργασία όμως, προκύπτει ποιος είναι δυνατός και ποιος είναι αδύναμος. Και ναι, είναι τόσο απλός και ξεκάθαρος ο διαχωρισμός. Γιατί όσο δύσκολο και να είναι να δουλέψεις με σενα και να αποκτήσεις αυτοπεποίθηση, δείχνει τη δύναμη σου -όχι επειδή τα καταφέρνεις, αλλά επειδή δεν παύεις να προσπαθείς. Αν τα καταφέρεις κιόλας βέβαια, τόσο το καλύτερο. 

Καλύτερο; Χμ.

Καλύτερο όταν αξίζεις αυτή την αυτοπεποίθηση που κατέκτησες. Όταν διαθέτεις πολλά χαρίσματα αλλά δεν είσαι σε θέση να τα αναγνωρίσεις. Ας επικεντρωθούμε όμως στις περιπτώσεις που τα μυαλά κάπου ξεφεύγουν και παίρνουν περισσότερο αέρα από αυτόν που πρέπει. Στις περιπτώσεις που θεωρούν ότι αγγίζουν την τελειότητα ενώ βρίσκονται πολύ, πολύ, πολύ, πολύ, πολύ ( πολύ, το είπα; ) μακριά από αυτήν. Είπαμε, να αποκτήσεις αυτοπεποίθηση, όχι την απόλυτη βεβαιότητα ότι κανείς δεν μπορεί να σε βγάλει από το θρόνο σου. Guess again! Σου μιλάει ο ''κανείς'', και, αν και δεν είχα την πρόθεση να σε βγάλω από το θρόνο σου, με ανάγκασες με αυτό το ύφος υπεροψίας και έπαρσης που δε λες να αποχωριστείς. 
Σε καμία περίπτωση δεν απαλλάσσω από την κατηγορία αυτούς που, ίσως, αντικειμενικά, να αξίζουν μια τεράστια αυτοπεποίθηση και γι'αυτό την εκδηλώνουν κιόλας. Απλά, να, με εκνευρίζουν λίγο περισσότερο εκείνοι που δεν την αξίζουν. Εκείνοι που πιστεύουν ότι όλοι και όλα τους ανήκουν, ότι θα πρέπει να τους προσφέρονται τα πάντα απλόχερα, ενώ οι ίδιοι έχουν να προσφέρουν το απόλυτο τίποτα. Μπορεί να μη σας λείπει η αυτοπεποίθηση αγαπητοί μου, αλλά σας λείπει ο ρεαλισμός και η κριτική ικανότητα. Εξίσου βασικά χαρακτηριστικά. 
Κοιτά να δεις που τελικά δεν είστε αψεγάδιαστοι. Εκπληκτικό;